POLSKI ZWIĄZEK RUGBY

UCZCIWOŚĆ - SZACUNEK - WSPÓŁPRACA - PASJA - DYSCYPLINA

Menu

Lelo - Wielkanocna Gra20.04.2019

 
Rugby jest w Gruzji jednym z najpopularniejszych sportów, a jego prekursorem Lelo - gra znana w starożytności, której reguły, a raczej ich brak przetrwały tysiąc lat.
 
Pierwsza najbardziej znana wzmianka o Lelo pojawia się w XII wiecznym gruzińskim eposie narodowym „Witeź w tygrysiej skórze” Szoty Rustawelego, którego bohaterowie grają w Lelo Burti, sama gra jest jednak starsza sięgająca tradycją do czasów starożytnych. Lelo była popularna w wielu gruzińskich miejscowościach, a także na całym Kaukazie, jej celem było wybranie i przygotowanie mężczyzn do walki. Tradycyjne mecze Lelo odbywały się w niedzielę Wielkanocną, więc jeżeli ktoś chce zobaczyć starożytny sport na własne oczy powinien udać się w ten dzień na zachód kraju gdzie w wiosce Szuchuti w regionie Guria nadal odbywają się mecze z zachowaniem starych reguł. Mecz w Lelo można też zobaczyć podczas Festiwalu Wina w ostatni weekend października w Tbilisi. Właśnie, reguły to nie jest dobre słowo do określenia Lelo, która nie ma praktycznie zasad poza jedną, wygrywa zespół, który np. przejdzie z piłką rzekę płynąca przez środek wsi i położy ją na drugim brzegu.
 
W grze rywalizują drużyny składające się z mężczyzn z okolicznych miejscowości, wiosek lub sąsiednich dzielnic, a zwycięstwo poza przygotowaniem wojowników miało zapewnić danej miejscowości lepsze plony. Gra zaczyna się od robienia piłki, musi być duża i ciężka, szyją ją miejscowi zawodnicy, skórzany worek napełnia się ziemią, owczą wełną czy końskim włosiem i polewa winem, Gruzini przy tym ucztują, rozmawiają i śpiewają pieśni. Gdy piłka jest gotowa wszyscy niosą ją do cerkwi, a po południu miejscowy pop wynosi ją na plac gry, a przy okazji pełni rolę sędziego, podrzuca piłkę w górę, rozpoczyna grę. Poświęcenie w cerkwi i udział popa dodano dopiero w IV wieku gdy Gruzja wprowadziła chrześcijaństwo. Rozgrywka trwa do momentu gdy jedna z drużyn przeniesie piłkę do swojej części miejscowości, na drugi brzeg rzeki lub w inne ustalone miejsce, nie jest to proste i może trwać kilka godzin. Po meczu piłkę przechowuje się w cerkwi lub składa na grobie wybranego zawodnika, który zmarł w ciągu ostatniego roku. Ze względu na fakt, że prawie wszystkie chwyty pozwalające na odebranie piłki przeciwnikom są dozwolone gra jest widowiskowa, a czasem brutalna, zdarzały się też przypadki śmiertelne. W tradycyjnym Lelo nie ma ograniczonej liczby graczy, strojów, a plac gry nieraz stanowi olbrzymi teren na którym są wzniesienia, lasy, a nawet bagna. Zdarzało się niegdyś, że do transportu piłki używano koni, w końcu ważyła 16 kilogramów.
 
Oczywiście w czasach sowieckich Lelo zostało znormalizowane, bo jak mogła istnieć w ZSSR gra bez boiska i reguł? Sowieci ustalili, że w Lelo można grać na boisku o długości 90-135 i szerokości 60-90 metrów. Okrągła piłka ze skóry waży 2,5 kg, ma 85-90 cm obwodu, a wypełniona jest końskim włosiem lub owczą wełną. Zespoły tak jak w rugby liczą po 15 zawodników, gra się dwa razy po 30 minut, a celem jest zdobycie bramki. Można wybijać piłkę z rąk przeciwników, nie można natomiast ich popychać, podcinać, ani po nich skakać, zabronione jest też blokowanie zawodnika bez piłki.
 
U18: Polska v Litwa 47:5 U16: Polska v Niemcy 29:17
NAJBLIŻSZY MECZ
vs
Polska Ukraina

Rugby Europe Trophy
Siedlce, 10.10.2020

Informacje dla MEDIÓW
Tabela Ekstraligi
  Master Pharm Łódź    
  MKS Ogniwo Sopot    
  Awenta Pogoń Siedlce    
  RzKS Juvenia Kraków    
  OKS Skra Warszawa    
  RC Lechia Gdańsk    
  RC Orkan Sochaczew    
  Edach Budowlani Lublin    
  RC Arka Gdynia    
  RK Sparta Jarocin